Jamaica é un dúo de pop bailable afincado en París que crece cada día máis abríndose camiño en lugares moi difíciles para bandas francesas, como os EU ou Inglaterra. A súa fórmula é facturar un pop perfecto cun pé nos 80 e outro no presente sen esquecer a diversión do ritmo e cun ollo nas pistas de baile. Jamaica recordan por momentos a Daft Punk ou a Air, se ben partindo de sonoridades menos sintéticas, sen renunciar ao rock, presente na súa tendencia aos riffs infecciosos. Jamaica son unha nova oportunidade para a música facturada en Francia.

Unha nova proposta altamente adictiva desde Islandia, FM Belfast axitan a imaxinación de cada vez máis grandes audiencias ao longo do mundo desde que apareceron en escena en 2006. A parella Árni e Lóa comezaron a xirar por Reykjavík, xira tras a que se incorporaron dous novos membros, Övar chegado de Müm. Entraron nas pistas de baile de medio planeta co Ep Back and Spine, seguido polo debut co longo How to Make Friends que conseguiu o aplauso da crítica e o público, vendendo decenas de miles de copias.

A banda sonora post-industrial de Caino, un equilibrio perfecto entre o dubstep, o UK funky e o electro, compleméntase coa realización en vídeo de Zinqin, que trata cada tema como unha pequena curta cunha historia urbana e subxacente. Deseñado como un espectáculo audiovisual único para cada ocasión, as sesións de Caino & Zinqin exploran as posibilidades sinestésicas e narativas da música de baile.

Con catro anos de estrada, Do Amor lanzan agora o seu primeiro disco. A banda de Caetano Veloso, formada por Gustavo Benjao (guitarra e voz), Marcelo Callado (batería e voz), Gabriel Bubu (guitarra e voz) e Ricardo Dias Gomes (baixo e voz) gravou os seus primeiros temas en 2007 en Río de Janeiro. Un Ep de cancións con excelente repercusión e do que as súas 1.000 únicas copias se esgotaron rapidamente. Na actualidade son unha das bandas brasileiras de moda, teloneando a Vampire Weekend na súa xira polo seu país. O seu longa duración, Do Amor, recentemente publicado, é unha colección de cancións pop divertidas que xogan entre sons tropicais, da bossa ao dub sen complexos.

Yani Como son Pop apaixonado, vital. Son a música e as letras de alguén que sufriu, pero, pero que se sobrepuxo para contalo. “Nada es lo que parece” é un disco que podería poñerlle banda sonora a calquera momento da vida, xa non sonan tanto a Los Planetas ou La Habitación Roja como a Arcade Fire ou a bandas da escena franco-belga. Con “Nada es lo que parece” Yani Como logran a cadratura do círculo: que un disco sone decadente e á vez fresco. Familiar e á vez sorprendente.

Los Salvajes pasaron á historia do rock español dos 60 como os nosos propios Rolling Stones, versionando aos ingleses con Satisfacción e compartindo con eles unha actitude dura e garagera que os convertiu no reverso escuro dos Brincos ou dos Sírex. A súa carreira desenrrólase durante os 60, sepáranse exactamente no 1970, deixando tras de si a estela de ser unha das bandas españolas máis prolíficas e exitosas da súa época, realizando xiras por Alemania, fichando por Emy ou teloneando aos Moody Blues. No 2008 xúntanse para realizar varios concertos e finalmente prolongan a súa nova relación realizando xiras ocasionais. Los Salvajes son o primeiro e máis xenuíno exemplo de garage nacional.

Micah P Hinson, acompañado dun dos Pioneer Saboteurs que non son outros que os zaragozanos Tachenko, inicia unha mini xira este mes de Xullo dentro do ciclo We Used to Party no que un músico consagrado versionea un disco que considera especial e influínte na súa carrera. Sorprendentemente Hinson inclínase polo Trompe le Monde, o último disco dos Pixies, unha viaxe alucinante á fascinación de Black Francis pola ciencia ficción. Unha ocasión irrepetible de ver a Micah P Hinson acompañado por unha banda completa e solvente e cambiando o seu cancioneiro folk polas melodías power pop dos Pixies.

David Fonseca é unha das voces máis carismáticas da música portuguesa. Natural de Leiría, o seu nome é indisociable do da súa primeira banda, Silence 4, que rapidamente se consolidou no 98 como o maior fanómeno da música portuguesa dos últimos tempos. En 2003, David Fonseca lanza o seu primeiro disco en solitario, Sing me Something New, onde exploraba as súas actuais facetas de compositor e intérprete: tocou practicamente todos os instrumentos deste disco, cuxo primeiro single, Someone that Cannot Love, chegou a número 1 das listas portuguesas. Desde ese momento, David Fonseca consolida unha carreira prolífica e sólida con grandes discos como Our Hearts Will Beat as One, ata Between Waves en 2010. Un grande descoñecido en España cun directo arrollador. Gran voz, impecable son, fermosas letras e elegancia intachable.

Jim Jones, tras unha longa carreira en diferentes bandas, bota a andar no 2007 The Jim Jones Revue, un proxecto que rescata o espírito indomable que se percibe nas primeiras gravacións de Little Richard ou Jerry Lewis, conseguindo un éxito fulminante e a admiración de xente coma Nick Cave, impactado pola súa forza nos directos. The Jim Jones Revue teñen esa vibración rescatada do rock n´roll máis primixenio e que é a súa mellor arma, que se apalpa perfectamente no seu homónimo disco de debut ou no seu máis recente Burning Your House Down, rhythm & blues con espírito punk que cabalga a lomos dun volume saturado, desbocado, como se Chuck Berry comandara The Birthday Party..

Ok Go chegan ao Cultura Quente como unha aposta xa asentada no mercado internacional. Despois de ser o grupo revelación do 2007 grazas ao seu pop desenfadado e bailable e aos seus vídeos que se extenderon pola rede ata chegar a millóns de persoas e a gañar un Grammy, Ok Go manteñen unha carreira que paso a paso desvela a súa capacidade para crear melodías que se pegan aos beizos e aos pes. Con Of the Blue Colour of the Sky, Ok Go asómanse a unha etapa compositiva máis madura, con temas máis producidos e ricos que deixan a sensación de atoparnos ante outro nivel da súa carreira ascendente. Ninguén sabe do que Ok Go serán capaces no futuro.

Delorean son unha banda que comezando no indie pop souberon xirar cara a parte máis bailable da súa proposta, un pop electrónico que quebra pistas e lles abriu as portas do éxito nos EU. Alabados en medios como Pitchfork e formando parte do cartel do Sónar ou do Primavera Sound, demostran que o seu é unha carreira de fondo. Dez anos levan na música, unha evolución que continúan co seu último longa duración, Subiza, a súa consagración definitiva na escena internacional que chega tras as súa colaboracións con The XX ou Franz Ferdinand. Delorean son a vangarda no indie nacional.

Cun estilo ecléctico que se move entre o pop máis actual e a electrónica máis bailable, Eme Dj, a xoven galega Marta Fierro, ten unha carreira xa de proxección internacional grazas á súa capacidade para levantar ao público nos escenarios máis grandes e importantes. Debutou para o gran público no FIB do 2006 e dende aquela xa paseo os seus sets por Londres e xunto a estrelas da talla de Arcade Fire, Mando Diao, Golfrapp, David Guetta ou Vetusta Morla.